Deze zomer in Oasis: Zomerworkshop: feest voor de zintuigen - Chants en meditatie - Workshop 100% vrouw


Mellie Uyldert, geboren 31 mei 1908 om 15:52 uur in Blaricum en overleden op 10 mei 2009 in Bilthoven, was een van de eersten in Nederland die ernst maakte met de astrologie. Al snel viel het haar op dat de theosofen hun op Indiase leest geschoeide astrologie wilden inpassen in het westerse causale denken, terwijl het bij astrologie juist ging om het denken in analogieën. Op 21-jarige leeftijd volgde ze haar eerste lessen in astrologie bij de vrijmetselaar Ram, maar ontdekte dat er eigenlijk weinig te leren viel omdat ze alles al wist. Ze hoorde zichzelf dingen zeggen en hoefde alleen maar naar haar innerlijke stem te luisteren. Het luisteren naar jezelf, naar de God die in je woont, is dan ook een thema dat als een rode draad in haar werken aanwezig is.

Sindsdien gaf Mellie Uyldert veel lezingen en cursussen, o.a. als docente van de Academie voor Natuurgeneeswijzen en in De Kosmos in Amsterdam. Ze heeft een dertigtal publicaties op haar naam staan, die niet alleen over astrologie gaan, maar ook over o.a. kruiden, edelstenen, voeding en religie. Daarnaast schreef ze sinds 1947 in De Kaarsvlam over deze en aanverwante onderwerpen. Nog steeds worden in De Kaarsvlam, sinds 2006 onder redactie van haar neef Satyamo Uyldert, vele nog ongepubliceerde artikelen gepubliceerd. Verder was Mellie tot 1984 vaste medewerkster van het blad Onkruid. In datzelfde jaar kwam de twaalf jaar eerder opgerichte Mellie Uyldert Stichting in het bezit van het conferentie-oord Oasis op de Kalmthoutse Heide in België.

De genezing van de wereld
Lees een tekst van Mellie uit De Kaarsvlam van januari 1951:  De genezing van de wereld, een universele wijsheid die ook nu hoogst actueel is!

Interview
Lees hier een zeer uitgebreid interview met Mellie Uyldert ter gelegenheid van haar 75ste verjaardag.


Ik ben een honingbij

Mellifica noemden mijn ouders mij
naar 'de bij: honingdraagster,
die mijn wieg omzoemde.

Ik ben een nijvere bij,
nectar drink ik
uit bloemengezichten,
opgeheven naar zomerzon.

Het wezen puur ik
uit de verschijnselen,
zet het in honing om:
wijsheid in woorden,
opneembaar voor mensen.

Onbewust geeft de mens
passende namen,
geleid door de scheppingsgeest,
die onze orde ontwierp.

Zijn bij ben ik,
purend uit scheppingsvormen
zijn wezen, voor anderen.